Get Adobe Flash player

Turystyka

Przyrodniczo

UDOSTĘPNIJ

jelennawsiPrzyroda jest niewątpliwym atutem powiatu wołowskiego - na jedynie 675 km2 znajduje się park krajobrazowy i aż 5 ostoi europejskiej sieci ochrony przyrody Natura 2000. Na terenie Nadleśnictwa Wołów znajduje się ponad 1000 drzew o parametrach pomnikowych. Z 400 gatunków ptaków występujących w Polsce ok. 200 można spotkać właśnie tutaj (!), a wiele gatunków roślin i zwierząt to gatunki rzadkie i podlegające ochronie. Bogata i zróżnicowana geomorfologia powoduje nie tylko nagromadzanie wartości przyrodniczych wyróżniających obszar na tle całego Dolnego Śląska, ale tworzy także gościnną i atrakcyjną przestrzeń zarówno dla znawców przyrody, jak i miłośników pieszych czy rowerowych wędrówek, dla wielbicieli birdwatchingu czy poszukiwaczy grzybów i jagód. A Krzydlina znajduje się niemalże w centrum tego przyrodniczego bogactwa.

 

Jeśli jesteście amatorami przyrodniczych poszukiwań, to możemy zapewnić, że Krzydlina Mała to bardzo dobry punkt wypadowy. Niedaleko nas znajduje się Park Krajobrazowy Dolina Jezierzycy z urokliwym rezerwatem "Uroczysko Wrzosy", a także ostoja Natura 2000 - "Dębniańskie Mokradła". Kolejne cenne ostoje: "Łęgi Odrzańskie" i "Zagórzyckie Łąki" znajdują się zaledwie kilkanaście kilometrów dalej. Poniżej prezentujemy ich krókie opisy oraz zachęcamy do odwiedzenia specjalnej galerii, gdzie można zobaczyć piękne zdjęcia autorstwa Jacka Czepnika i Krzysztofa Koniecznego przybliżające to bliskie nam (również w dosłownym znaczeniu) bogactwo.

 

Park Krajobrazowy Dolina Jezierzycy został założony w 1994r i ma pow. prawie 8 tys. ha. zurawiatko
Jego częścią jest rezerwat Uroczysko Wrzosy. Obszar ten to mozaika lasów (w tym borów i olsów), bagien i mokradeł, wilgotnych łąk, stawów i strumyków, a nawet śródlądowych wydm. Sama Jezierzyca w wielu fragmentach, jak np. na leśnym odcinku między Kretowicami a Orzeszkowem, zachowała charakter nizinnej i nieuregulowanej, a poprzez to malowniczej rzeki. W granicach parku stwierdzono występowanie 79, w różnym stopniu wykształconych, zespołów roślinnych. Zróżnicowana rzeźba terenu i duża zmienność siedliskowa sprawia, że zarówno flora jak i fauna jest bogata i urozmaicona. Rośnie tu wiele gatunków roślin unikalnych oraz rzadkich dla Dolnego Śląska, w tym aż 37 gatunków chronionych: m.in. śnieżyca wiosenna, wawrzynek wilczełyko, cenne paprocie czy kruszczyk szerokolistny.

Świat ssaków reprezentuje prawie 40 gatunków, a wśród nich duże populacje jelenia, dzika czy sarny. Wśród 190 gat. ptaków (!), w tym około 135 lęgowych, najbardziej charakterystyczne to te związane z biotopami wodnymi i podmokłymi: żuraw, gęgawa, bąk, czapla siwa, słonka, bocian czarny, bielik. To ptasie bogactwo słyszalne jest niemal na każdym kroku – zewsząd dochodzą nas różnorodne dudnienia, świergoty, nawoływania, terkoty i piski. Wizyta w parku jest więc nie tylko ucztą dla naszych oczu, ale i uszu.

 

debnianskie mokradlaNiezwykłe przyrodnicze bogactwo zadecydowało o tym, że część parku została objęta ochroną także w ramach europejskiej sieci ochrony Natura 2000 jako ostoja Dębniańskie Mokradła (pow. 4900ha). Znaczną część terenu stanowią siedliska wilgotne o naturalnym charakterze: okresowo zalewane olsy, łęgi, bagna śródleśne, podmokłe łąki, starorzecza i stawy. Największą wartością jest kompleks łęgów i olsów pomiędzy Wodnicą i Wrzosami z licznymi stanowiskami rzadkich ptaków (żuraw, bocian czarny, dzięcioł średni) i roślin, m.in. największa na Dolnym Śląsku populacja długosza królewskiego i jedno z dwóch znanych na Dolnym Śląsku stanowisk podejźrzona marunowego. Łącznie występuje tutaj 7 typów siedlisk wymienionych w Dyrektywie Siedliskowej i 39 gatunków ptaków z Dyrektywy Ptasiej. Niezwykle bogaty jest świat owadów mokradeł, z barczatkę kataks (jedno z największych skupień na Dolnym Śląsku) i zagrożonym wyginięciem motylem modraszkiem nausitousem na czele. Wśród chronionych ssaków wymienić warto kilka gatunków nietoperzy i europejskiego bobra.

 

OdraNajbardziej rozpoznawalnym, także pod względem przyrodniczym, elementem naszego regionu jest Odra – nasza naturalna granica wijąca się na odcinku ponad 60 km. Pomiędzy Brzegiem Dolnym a Ścinawą (na granicy z sąsiednim powiatem) zachowało się ok. 10 tys. ha lasów łęgowych, które należą do największych kompleksów tego typu w Europie. Częste są tu ponad 100-letnie starodrzewia z licznymi drzewami pomnikowymi. Spotkać możemy tu wszystkie typy siedlisk charakterystyczne dla wolno płynących rzek nizinnych. Nadodrzańskie łęgi, starorzecza oraz podmokłe i wilgotne łąki są jednym z ważniejszych i najlepiej zachowanych korytarzy ekologicznych na starym kontynencie. Nadrzeczne łęgi wierzbowo topolowe i grądy z wiązem to jedno z najbardziej zagrożonych siedlisk w naszym kraju. Tu w odrzańskiej głuszy ciągle jeszcze są domem dla wielu rzadkich i ginących gatunków ptaków. Dlatego właśnie obszar ten został uznany za ostoję ptasią o randze europejskiej (tzw. IBA: Important Bird Areas) i stanowi część Łęgów Odrzańskich – ostoi zarówno siedliskowej jak i ptasiej w ramach sieci Natura 2000. Wśród blisko 100 gatunków ptaków tu występujących są m.in. kania rdzawa i czarna, dzięcioł średni (populacja z Doliny Odry należy do największych w Europie), bielik, zimorodek i łabędź krzykliwy – niewątpliwy symbol krainy. 35 gatunków ptaków to te objęte ochroną w ramach Ptasiej Dyrektywy. Cennym elementem przyrody obszaru są także łąki z takimi interesującymi gatunkami jak: goryczka wąskolistna, kosaciec syberyjski czy czosnek kątowaty. Bardzo bogata flora ostoi obejmuje liczne gatunki chronione oraz rzadkie i zagrożone, tak w skali całej Polski, jak i lokalnie.

Liczne są storczykowate, ale osobliwymi  i charakterystycznymi roślinami są na pewno najmniejsza roślina świata – wolffia Zimorodek 271 7106bezkorzeniowa oraz ginące w Polsce kotewka orzech wodny oraz wodna paproć salwinia pływająca. Dla ich ochrony już wcześniej utworzono florystyczny rezerwat Odrzyska. Ten malowniczy klejnot o powierzchni zaledwie 5,15ha obejmujący starorzecze Odry w okolicach Lubiąża jest także schronieniem dla ok. 40 gatunków ptaków lęgowych.
Na terenie ostoi stwierdzono obecność 13 gatunków z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej; ważne jest przede wszystkim występowanie kiełbia białopłetwego i bolenia oraz kilku rzadkich gatunków motyli. Na szczególną uwagę zasługuje cenne zimowisko nietoperzy w podziemiach dawnego klasztoru w Lubiążu. Jest to jedno z największych stanowisk mopka na terenie południowo-zachodniej Polski. Z innych zwierząt wymieńmy chronione: wydrę i bobra oraz wielkie populacje płazów na czele z kumakiem nizinnym.

 

Unikatowym miejscem w skali Dolnego Śląska są też położone na krawędzi Wysoczyzny Rościsławickiej, w okolicach Prawikowa i Zagórzyc, najcenniejsze łąki regionu – Zagórzyckie Łąki. Jest to ostoja dla wielu unikalnych motyli – m.in. przeplatki aurinii i maturny oraz barczatki kataks (tzw. gatunki priorytetowe). Gości tu czasami ogromna europejska ćma – zmierzchnica trupia główka. Zagórzyckie Łąki to także duża mozaika siedlisk łąkowych z ciekawą i bogatą florą.